Pierwsze nasadzenia prawie dwu hektarowej winnicy i trudny rocznik dla młodych sadzonek pinot noir i pinot blanc. Zaraz po posadzeniu rośliny musiały zmagać się z przymrozkiem co spowolniło ich wzrost i poskutkowało utratą części krzewów winorośli. Następne mokre i chłodne miesiące dały słaby wzrost młodych latorośli i decyzją Kamila zostały przycięte do dwóch pąków dla rozbudowy lepszego systemu korzeniowego. Dużo pracy ukierunkowanej na stworzenie lepszych warunków glebowych za pomocą naturalnego kompostu i mikroorganizmów, głównie dla poradzeniem sobie z początkowo małą zawartością próchnicy w glebie i rzadko spotykanym w Polsce problemem chlorozy spowodowanej dużą zawartością wapnia w glebie.

Dotychczas najcieplejszy rocznik dla współczesnego winiarstwa polskiego pozwolił roślinom na wybujały wzrost wegetatywny i spokojny rocznik pod kątem zagrożeń chorobowych. Rzadkie, ale szczodre deszcze poskutkowały delikatną erozją zbocza na stromym stoku winnicy. W efekcie zniszczyło to drobną część świeżo posadzonych burgundzkich klonów pinot noir i chardonnay. Nowo nasadzony i sąsiadujący ze rok starszą winnicą blaufränkisch przetrwał bez większych problemów. Wysokie temperatury na przestrzeni sezonu, wyśmienite warunki w trakcie kwitnienia i spore rezerwy wilgoci w głębszych warstwach gruntu dały solidny fundament na świetny premierowy rocznik 2019.

Pierwsze zbiory owoców z najstarszej parceli winnicy, a pod kątem warunków pogodowych wymarzony debiutancki rocznik. Pierwsze nasadzenia szczepów rieslinga i gewürztraminera, miały dobre warunki rozwojowe. Najwcześniejszy dotychczas początek sezonu rozpoczął się pękaniem pąków już w połowie kwietnia. Następne gorące i suche miesiące, poskutkowały rekordowo wczesnymi zbiorami. Pinot blanc został zebrany 13 września i cechował się dużą zawartością cukrów i tropikalnym charakterem owocu. Wybitny rocznik dla pinot noir, który dał spektakularne wino, zważając na owoc zebrany z tak młodych krzewów.

Wczesne pękanie pąków, spowolnił zimny maj i stresujący dla młodych latorośli przymrozek. Umiarkowanie ciepłe, ale niezbyt upalne lato. Trudny deszczowy czerwiec (aż 159 mm opadów w skali miesiąca) spowodował straty wynikające z infekcji winorośli przez mączniaka rzekomego, a w wyniku niesprzyjających warunków w trakcie kwitnienia miała miejsce niewielka infekcja szarej pleśni w okresie zbiorów. Deszczowa, ale jednak stosunkowo gorąca jesień dała owoc o dobrych parametrach zbiorczych. Wina cechują się dobrą dojrzałością pod kątem aromatycznym, wysoką zawartością alkoholu i zrównoważoną kwasowością.

Do tej pory najzimniejszy i najtrudniejszy rocznik dla winnicy. Bardzo późne pękanie pąków (5 maja) i chłodne warunki w trakcie sezonu dały rekordowo niskie zbiory, które mimo niesprzyjających warunków zdołały dojrzeć. Gradobicie i ogromny półtora godzinny deszcz nawalny 24 czerwca (ok. 50 mm, czyli wartość zwyczajowego średniego opadu miesięcznego), w centralnym momencie kwitnienia, przyczyniły się do zalania fragmentu winnicy u podnóża wzgórza, a w efekcie do dużej infekcji szarej pleśni w trakcie jesiennego winobrania. Utrata większej części winogron poskutkowała sporą koncentracją ekstraktu w winie.

Dość późny początek sezonu (pękanie pąków 27 kwietnia), chłodny początek i umiarkowanie ciepłe warunki w trakcie sezonu wegetatywnego, obrodziły winogrona o niskiej zawartości alkoholu i wyraźnej kwasowości. Gradobicie 13 lipca ograniczyło plon, szczególnie na stromym stoku dobrskiego wapiennego wzgórza. Problematyczny, chłodny i deszczowy wrzesień wynagrodził stosunkowo ciepły październik. Rocznik wymagający dużej pracy przy selekcji winogron, niemniej o przyzwoitej dojrzałości aromatycznej i dużych zbiorach. Wina z idealnymi parametrami do długiego leżakowania.

Rocznik 2023 rozpoczął się umiarkowanie, z pękaniem pąków 21 kwietnia, co było nieco późniejsze niż w większości sezonów. Kwiecień był wyjątkowo chłodny, z anomalią temperatury wynoszącą –1,0°C (dane IMGW), a początek maja przyniósł kilka przymrozków. Kwitnienie nastąpiło 20 czerwca, co jest typową datą, ale dalszy przebieg sezonu był znacznie bardziej dynamiczny. Końcówka sezonu przyniosła znaczące przyspieszenie dojrzewania winorośli, głównie dzięki wyjątkowo ciepłym miesiącom. Ciepły sierpień, a następnie wrzesień odznaczający się anomalią +3,9°C, a październik +2,2°C (dane IMGW). Te warunki stworzyły idealne środowisko dla owoców, co zaowocowało rekordowymi zbiorami pod względem ilości oraz bardzo wysoką jakością winogron. Zbiory rozpoczęły się dość wcześnie, 7 września, i trwały do 30 października, przy wyjątkowo suchych warunkach sprzyjających koncentracji smaku owoców. Mimo chłodnego początku, rocznik 2023 był bardzo udany. Ciepła końcówka sezonu pozwoliła na pełne dojrzewanie owoców, co zapowiada wina o doskonałej równowadze, bogatych aromatach i strukturze.